ÇOCUKLARDA OYUNCAK PAYLAŞIMI

Öncelikle bilmemiz gereken ilk şey çocuklarımızın tüm mal varlığının oyuncakları olduğudur..

 Ona ait olan her şeyin bir önemi var. Oyuncak paylaşması için sürekli ona kızdığımızda veya telkinde bulunduğumuzda, çocuğumuz kendini güvende hissetmez.. Bizim istediğimiz ise ‘’aman çocuğum paylaşsın, öğrensin, bencil olmasın’’dır..

*Paylaşmak için güvenmek gerekir..*

Hiç birimiz geri alacağımıza inanmadığımız şeyi paylaşmayız değil mi ?

OYUNCAK PAYLAŞMAK SÖZEL OLARAK ÖĞRETİLEMEZ ,  MODEL OLARAK ÖĞRETİLEBİLİR..

Çocuğunuz ancak;

-Hakları korunduğunda,

-Seçimlerine saygı gösterildiğinde,

-Paylaştığı nesneyi geri alabileceğine inandığı zaman,

-Çocukla sağlıklı iletişime geçildiği zaman,

-Onu koruyan bir kişi olduğu zaman,

– Ancak bu koşullar sağlandığında PAYLAŞMAYI GÖZLEMLEYEREK ÖĞRENİR.

Paylaşma gelişimsel olarak gelişir, özellikle 2 yaş döneminde çocuklar paylaşmayı tercih etmezler, onun olmayan eşyaları bile ‘’ Bu benim’’ diye sahiplenir, kendisiyle bir çatışmaya girer.  Bu gelişimsel bir dönemdir.

*Bu dönemde ona ait olanları ona teslim edin, ona ait olmayanları öğretin. ‘’Bu bana ait, ama bak bu sana ait işte burada’’ diyen, sınır getirebilecek bir ebeveyne ihtiyacı var.’’

Panik yapmayan, kaygılanmayan ‘’eyvaaah çocuğum hiçbir şeyini paylaşmıyor’’ demeden çocuğuna baskı yapmayan bir ebeveyne ihtiyacı var..

PEKİ.. EBEVEYNLER BU SÜREÇTE NASIL DAVRANMALIDIR ?

Çocuklarınıza paylaşmayı sözel olarak öğretmek yerine, onunla güven ilişkisi kurun…

  • Onun haklarını koruyun
  • Odasına kapıyı tıklayarak girin
  • Eşyalarını alırken izin alarak alın
  • Saygı duyun, panik olmayın, kendi kaygınızı çocuğa yansıtmayın
  • Arkadaşıyla oynarken hakem olabilirsiniz
  • Verdiği oyuncağı tekrar geri alacağına inandığı zaman kaybetme korkusu yaşamaz

 

Uzman Klinik Psikolog

BENAN ŞAHİNBAŞ